گوشی Xperia Pureness سونی اریکسون را می توان یک گوشی لوکس در نظر گرفت. این گوشی فقط دارای ویژگی های اصلی یک گوشی موبایل است که بارزترین قابلیت آن صفحه نمایش شفاف گوشی می باشد. Pureness مانند یک گوشی لوکس مناسب ، با یک سرویس محافظ همراه است که کاربران می توانند تمام مدت از طریق یک تماس تلفنی یا ایمیل با آن تماس بگیرند و تقاضای رزرو هتل ، خرید بلیت برای بازی ، مشاوره و … داشته باشند.

مزایا :

• پشتیبانی از چهار باند GSM و نسل سوم با HSDPA و HSUPA
• صفحه نمایش شفاف سیاه سفید 1.8 اینچ با وضوح  176 x 220پیکسل و سطح ضد خش
• وزن 70 گرمی گوشی
• رادیو FM با RDS و Track ID
• بلوتوث با A2DP و USB (کانکتور FastPort)
• 2GB حافظه داخلی
• شماره گیری هوشمند
• کیفیت صوتی عالی

معایب :

• خوانایی ضعیف صفحه نمایش کوچک
• ساختار گوشی نامرغوب بنظر می رسد
• وجود FastPort در عوض سوکت صوتی 3.5 میلیمتری به معنی کاربرد محدود نرم افزار پخش موسیقی است
• ارتباط سریع نسل سوم با HSUPA/HSDPA فقط برای Tethering قابل استفاده است
• دوربین ندارد
• امکان جابجایی باتری وجود ندارد
• حافظه داخلی قابل افزایش نیست

طراحی :

گوشی Xperia Pureness سونی اریکسون برخلاف سایر گوشی های لوکس که اندازه بزرگ و وزن زیادی دارند و در آنها سنگ های قیمتی و فلزات گران بها بکار رفته است فقط 70 گرم وزن دارد و ابعاد آن 112 x 43 x 13 میلیمتر می باشد. زمانی که گوشی خاموش است بسیار جالب به نظر می رسد. صفحه نمایش به رنگ سفید یخی در می آید که شفاف است و زیر آن یک صفحه مشکی با سه دکمه مربع شکل کوچک و چهار نوار باریک وجود دارد که نمادی روی آنها مشاهده نمی شود. Pureness در این حالت به راحتی به عنوان یک گوشی قابل تشخیص نیست و لوگوی سونی اریکسون در پایین قاب جلو این حقیقت را یاد آوری می کند. کلید Power در قاب پشت گوشی پنهان شده است. با روشن شدن گوشی ، صفحه نمایش از یک تکه سفید یخی به یک صفحه نمایش شفاف تبدیل می شود و ردیف های کلیدها به نوبت از بالا به پایین روشن می شوند که مانند موجی از نور روی صفحه کلید جلوه می دهند. چهار نقطه سفید از کلید حرکتی بدور کلید مربع مرکزی وجود دارد در حالی که دو کلید دیگر دارای نور سبز و قرمز هستند و کاملا مشخص است که کلیدهای تماس می باشند. کلیدهای backspace ، منوی Activity و دو Softkey بالا و پایین کلیدهای تماس ظاهر می شوند.

اندازه این صفحه نمایش مونوکروم، 1.8 اینچ است و ردیف های کلیدها نیز از پلاستیک مشکی براق ساخته شده است که ساختار مرغوبی ندارند و با کشیدن انگشت روی صفحه کلید صدای گوش خراشی ایجاد می شود. فاصله بین صفحه نمایش و صفحه کلید در نگاه نخست کاملا تخت و بدون مورد دیگری بجز سه دکمه مربع شکل بنظر می رسد. این کلیدهای کوچک دارای برآمدگی هستند و علیرغم کوچک بودن بخوبی کار می کنند. اگرچه نوار زیر آنها در واقع دارای 8 دکمه است که شامل چهار جهت کلید حرکتی ، دو Softkey ، کلید منوی Activity و کلید backspace می باشد. این کلیدها لمسی نیستند و با فشار دادن آنها پلاستیک خم می شود و واکنش می دهد. هر ردیف از کلیدهای صفحه کلید یک بخش جداگانه از این پلاستیک قابل انعطاف است و با اینکه تایپ کردن روی آن آسان است ساختار پلاستیکی آن نامرغوب به نظر می رسد و دکمه ها با کشیدن انگشت صدا می خورند. این ویژگی متناسب با یک گوشی لوکس نیست.

هر یک از کناره های گوشی دارای یک کلید ولوم است ، کلید + در طرف راست و کلید – در طرف چپ وجود دارد. محل سیم کارت نیز در طرف راست گوشی است که زیر یک پوشش پلاستیکی پنهان شده است. FastPort در طرف چپ گوشی قرار دارد که فاقد پوشش است. در هر طرف گوشی یک شیار وجود دارد که این شیار بین کلید حرکتی و کلیدهای تماس و نوار فلزی در قاب پشت است و امکان عبور نوار را فراهم می کند.

بالا و پایین گوشی خیلی جالب نیست و فقط بلندگو در پایین Pureness مشاهده می شود. کلید Power در قاب پشت گوشی روی نواری از فلز مشکی وجود دارد.

در این قسمت درب باتری مشاهده نمی شود زیرا این گوشی فاقد باتری قابل جابجایی است. پلاستیک مشکی در قاب پشت گوشی اثر انگشت را نشان نمی دهد اگرچه بخش فلزی آن زود کثیف می شود. برچسب هایی که معمولا زیر باتری وجود دارند روی یک نوار فلزی چاپ شده اند. نماد FCC برای ” قرار ندادن گوشی در زباله خانگی” نیز در قاب پشت مشاهده می شود.

این گوشی به موجب وزن کم و اندازه مناسب خود به راحتی در هر جیب جا می گیرد و در دست گرفتن آن آسان است. بجز صفحه نمایش سایر بخش های گوشی بخصوص صفحه کلید آن حسی از یک گوشی لوکس ایجاد نمی کنند.